Home

Dit is mijn laatste blog lieve, trouwe bloglezers, de grote trip zit er inmiddels alweer op. De vorige keer eindigde ik met de mededeling dat ik bij de wedstrijd tegen Brazilië aanwezig zou zijn. De dag ervoor waren we nog bij de training van het Nederlands Elftal, alleen mocht je niet het stadion in, dus kon je alleen van een afstand de training volgen, wat niet heel zo boeiend is als je denkt. Alleen wel de spelersbus met zwaaiende spelers en een (uiteraard) chagrijnig-kijkende Frank de Boer van heel dichtbij gezien. De wedstrijddag zelf begon met op het FanFest, waar er weer 1 grote optocht richting het stadion ging. Het was die dag uitstekend weer met veel zon, dus het was weer 1 groot feest!  Ook deze keer met alle Oranjesupporters achter een bus met luide muziek aan (waar de volgende dag een hoop foto’s van in de krant stonden). De wedstrijd zal iedereen ongetwijfeld gevolgd hebben, dus hoef daar niet heel uitgebreid verslag van te doen, het was gewoon een superwedstrijd!!

Beste mensen,

Ik waarschuw alvast: dit wordt een lange blog, omdat we een hoop hebben beleefd hebben afgelopen weken. Na eerst nog een paar dagen in de lodge te hebben gezeten in Port Elizabeth hebben we een week rondgereisd om uiteindelijk in Kaapstad terecht te komen. Maar voordat we op pad gingen hadden we eerst nog de wedstrijd Portugal-Ivoorkust gezien in het stadion. Gaaf om bij een WK-wedstrijd te zijn bij grote spelers als Ronaldo en Drogba, maar de wedstrijd zelf was niet heel goed, alhoewel Ivoorkust nog wel kans had om de wedstrijd te winnen, dus het was wel spannend. De maandag ervoor natuurlijk Nederland-Denemarken gekeken in het Fan Fest, samen met ongeveer 50 andere Nederlanders, waarbij we na de wedstrijd in de stromende regen de winst gingen vieren.

Het vrijwilligerswerk is momenteel echt ten einde gekomen. De vorige keer vertelde ik dat we op excursie naar een boerderij zouden gaan. Dit was een zeer geslaagde dag. De kinderen genoten van alle dieren (waaronder geiten, schapen, paarden, koeien en struisvogels) die ze normaal gesproken nooit zien in de township. De kinderen mochten de beesten aaien en voeren (wat sommigen niet durfden) en een koe melken. Ook hebben we nog op een trekker en een paard gereden met alle kinderen. In het weekend lekker uitgerust en zaterdag uitgeweest in de township in een grote buitenclub. Daarvoor nog een zogenaamde braai (BBQ) gehad in de township, maar het was uiteindelijk gewoon koud eten uit een pannetje en lokaal (zelf gemaakt) bier uit een grote kom. Dit was echt veruit het smerigste wat ik ooit heb gedronken, en ik wil ook niet weten wat erin heeft gezeten. De club in de open lucht was wel erg leuk.

Dag allemaal, hierbij weer even een update over afgelopen weken. 2 weken geleden was het project wat rommelig, de kinderen waren weer erg druk en hadden weinig concentratie die week, dus ik heb ze weinig kunnen bijbrengen. Wel hebben we veel geknutseld, waaronder een papieren machee bal gemaakt. Ook had ik nog een dag bij het Ready4Life-project geholpen met het voorbereiden van Powerpoint presentaties, wat de meeste jongeren erg goed in elkaar konden zetten. In het weekend met Jeroen en 3 andere vrijwilligers naar Tsjisikamma geweest, een groot recreatie/natuurpark 2 uurtjes rijden van Port Elizabeth vandaan. We zouden de vrijdagmiddag in Plettenberg (hele mooie kustplaats) met Jeroen en Kristel gaan skydiven (parachutespringen), maar het was helaas te slecht weer. De volgende ochtend weer vroeg erheen gegaan, toen het gelukkig stralend mooi weer was. Echt een hele gave, maar ook wel een spannende ervaring.

De tijd vliegt voorbij. Ik zit nu al over de helft van mijn reis en ik moet echt nog niet denken aan de terugkomst naar Nederland!
Maandag 26 april hadden we een Holiday Program bij Back2School omdat de scholen in Zuid-Afrika 2 dagen vrij hadden (vanwege Freedom Day op dinsdag, daarom nemen ze ook de dag ervoor maar vrij). Dit betekent dat er met de kinderen uit de township gesport wordt bij de school. Daarvoor gingen we eerst met z’n allen de township in om kinderen te ‘werven’. Uiteindelijk hadden we 32 kinderen die we verdeelden over 8 groepen, waarmee we gingen voetballen, volleyballen en estafette.

Zo, weer 2 weken verder, het gaat hard nu, vooral omdat ik nu op 1 plek zit. Maandagochtend 2 weken geleden hadden we onze huurauto teruggebracht, na een zeer emotionele afscheidsceremonie. Daarna moesten we even anderhalf uur op het vliegveld wachten totdat we door de regiocoördinator van Be More werden opgehaald. Op dat moment scheidde de wegen tussen mij en Jeroen. Nadat we even moesten wachten op een medevrijwilliger van mij die aankwam met het vliegtuig bracht de coördinator ons naar het vrijwilligershuis. Ik had al gehoord dat het een heel relaxed huis was, en dat kwam ook uit. Het is een grote villa aan de rand van het centrum in een witte wijk, met zwembad. Daar wordt nog wel gebruik van gemaakt, want het is over het algemeen lekker weer hier (alleen soms wat fris). Er zitten momenteel veel vrijwilligers in het huis, 10 stuks, waarvan 8 vrouw, dus het was meteen een lekkere kippenhok.

Beste mensen,

hierbij weer even een blog zoals beloofd. Van de week gereist door Zuid-Afrika en weer flink wat kilometers gemaakt. Na een aantal dagen uitgerust te hebben in Johannesburg en op stand geleeft te hebben zijn we vanaf dinsdag vertrokken in een gehuurde auto. Een echte Chervolet! Een waar racemonster, wat in werkelijkheid meer een klein boodschappenkarretje is dan een dikke bak, maar ik ben trots op ons scheurijzer dat ie alle bochten, steile hellingen in de bergen (waar ie soms enige moeite mee had) en de vele kilometers zonder schade heeft overleeft. Zeker nadat we vannochtend vanuit de lodge liepen en er frontaal een auto tegen een andere auto reed, gelukkig waren er geen ernstige verwondingen.

Dag dames en heren,

weer een week verder en inmiddels is de groepsreis ten einde. Na 28 dagen non-stop te hebben gereist vanaf Nairobi zijn we dan eindelijk in Johannesburg aangekomen, waar we even tot rust kunnen komen (en wat ik ook nodig heb).
De week in Botswana was met een nieuwe groep, omdat het eigenlijk een aparte reis is, er kwamen 10 nieuwe mensen bij naast de 2 nederlanders waarmee we al vanaf Dar Es Salaam
hadden gereist. Deze keer een paar Amerikanen, Australiers, Canadezen, Duitsers en iemand uit Kaapstad. 

De zaterdagochtend naar de Victoria Falls gegaan, waar we langs de watervallen gingen lopen. Op sommige plekken had je een mooi uitzicht op de watervallen, maar over het algemeen was het vooral veel regen en waterdamp die van de watervallen afkwam, zodat we totaal doorweekt rondliepen en je niet veel zag (gelukkig had ik mn zwembroek aan).

Afgelopen 2 weken heb ik Tanzania, Malawi en Zambia doorkruist, waarin weer genoeg is gebeurd en ik ondetussen al een goeie indruk van Afrika heb gekregen. Vorige week van Tanzania naar Lake Malawi gegaan, wat 2 lange rijdagen waren, maar in Malawi konden we lekker 4 dagen tot rust komen, eerst 2 dagen bovenin bij het meer (met een nederlandse eigenaar en waar we ook 2 nederlandse fietsers tegenkwamen die vanaf November vanuit Ethiopie naar Kaapstad aan het fietsen zijn(!)), en 2 dagen meer naar het zuiden. Alhoewel de rust vrij kortstondig was, omdat ik en Jeroen samen met 2 andere groepsleden in Malawi gingen hiken, oftewel heel lang 15 km heen en 15 km terug omhoog en omlaag wandelen. Voor mij te lang, namelijk van 6 uur ‘s ochtends tot 4 uur ‘s middags. De heenweg omhoog ging bij mij nog wel, waarbij Jeroen de laatste kilometers al helemaal gesloopt was.

En wat voor een week, ik weet amper waar ik moet beginnen. Wat wij de afgelopen week hebben meegemaakt is ongelooflijk en nog steeds niet goed te bevatten, zoveel dat wij gezien hebben. Laat ik beginnen bij het begin. Zaterdagochtend om half 8 waren we bij het startpunt van de groepsreis in Nairobi. Om 8 uur vetrokken we richting Arusha, samen met 7 andere groepsleden en 3 groepsleiders. In de bus klikte het al meteen met de overige groepsleden, het is echt een ontzettend hechte groep geworden, wat veel plezier en leuke gesprekken opleverd en wat toch een essentieel onderdeel is voor een mooie reis.

Jambo (Hallo) allemaal,


vandaag mijn derde dag in Kenia en even tijd om een blog te schrijven. Je hebt daarvoor wel wat geduld nodig, want internet werkt niet altijd mee hier.

Dinsdagavond kwamen wij rond elf uur 's avonds in Nairobi aan, waarbij wij door Taxi Driver Ben (de taxi chauffeurs hebben allemaal voor het gemak Westerse bijnamen) naar de lodge werden gebracht. De weg werd steeds slechter, van asfalt naar zandwegen naar wegen met enorme kuilen, waar je niet harder dan loopsnelheid kunt rijden. Meteen een hele belevenis dus. De lodge ligt een eindje buiten de stad en is erg afgelegen, maar dat heeft zo zijn charme, het is er heerlijk rustig en een uitstekende manier om zo de reis te beginnen.

zo, alle benodigde spullen zijn inmiddels in mijn bezit en ik ga vanavond de boel definitief inpakken, wat nog een leuke puzzel wordt. Gelukkig ben ik een man, want voor een vrouw moet dit echt een 'crime' zijn: welke kleren neem ik mee? Hoeveel handdoeken, schoenen, sokken, pijnstillers? Wel of geen extra beaty-case? enz. enz.
 
ik ben een week geleden gestopt met werken, waardoor ik deze week nog een weekje tot rust kon komen bij mijn ouders (op alle afscheidsfeestjes na dan), die mij nog even lekker konden verzorgen, wat ik erg goed kon gebruiken. Ik heb dus vorige week afscheid genomen van mijn kamer in Amsterdam, met pijn in het hart, maargoed, je moet wat overhebben voor zo'n reis.

Beste mensen: vrienden, aanhangsels, familie, (vage) kennissen en gasten,
 
Hierbij mijn eerste weblog over mijn geplande reis. Op 2 maart 2010 vertrek ik samen met mijn neef Jeroen Vriend voor ongeveer 5 maanden naar het continent Afrika. Dit idee leeft bij mij al ruim een jaar en van de zomer nadat ik afgestudeerd was vroeg ik aan mijn neef of hij zin had om met mij mee te gaan, waarop hij snel ja op zei en waar ik nog steeds erg blij om ben. De voorbereiding is zo goed als rond, denk hierbij aan inentingen, visums, hostels boeken, vlucht boeken, spullen kopen, etc. etc. etc. Uiteindelijk kwam er meer bij kijken dan ik dacht, maar gelukkig hadden wij ruim de tijd om alles te regelen.